Sa loob ng library, ang tanging tunog na maririnig ay ang mahinang pag-ikot ng ceiling fan at ang bulong ni Thea habang ipinapaliwanag ang isang kumplikadong formula sa Engineering.
Seryoso ang dalaga, ang kaniyang paningin ay nakatutok sa notebook, ngunit si Liam? Malayong-malayo ang kaniyang atensyon sa Calculus.
Nakasandal si Liam sa kaniyang upuan, ang kaniyang braso ay nakaakbay sa sandalan ng upuan ni Thea, tila binabakuran ang dalaga mula sa sinumang dadaan.
Nakatitig lang siya sa mukha ni Thea—sa bawat paggalaw ng labi nito, sa seryosong kurap ng mga mata, at sa dulo ng bolpen na kinakagat nito kapag nag-iisip.
"Liam, nakikinig ka ba?" tanong ni Thea nang hindi tumitingin, ramdam ang titig ng binata.
"Oo naman, Teach. Sabi mo, $x$ is equal to... something beautiful," biro ni Liam na may kasamang pilyong ngiti.
"Liam, seryoso kasi! 'Pag hindi mo 'to nakuha, malalagot ako kay Lucas," inis na bulong ni Thea sabay lingon sa kaniya.
Pero dahil sa sobrang lapit ng mukha ni Liam at ang pagkaakbay nito, halos magkadikit na ang kanilang mga balikat.
Eksakto namang bumukas ang pinto ng library at pumasok si Lucas. Agad na lumiwanag ang mukha ni Lucas nang makita ang dalawa na tila seryosong nag-uusap sa harap ng mga libro.
"Thea, Liam!" tawag ni Lucas sa mahinang boses habang lumalapit.
Mabilis na umayos ng upo si Thea at itinulak nang bahagya ang braso ni Liam mula sa kaniyang sandalan.
Pero si Liam, parang walang nangyari; nanatili siyang relaks at nakangisi pa sa kaniyang kuya.
"Nakakatuwa naman na makitang seryoso kayong dalawa," wika ni Lucas habang nakatayo sa tapat ng kanilang mesa.
"Liam, milagro yata at nakahawak ka ng bolpen sa halip na picks ng gitara."
"Seryoso talaga kami, Kuya. Strict kasi 'tong si Teach eh, ayaw akong tantanan," sagot ni Liam sabay kindat kay Thea na siyang ikinairap ng dalaga.
Ngumiti si Lucas at tinapik ang balikat ni Liam.
"I'm really glad you're trying, Liam. At Thea, thank you so much. Malaking pasasalamat ko na ikaw ang naging Tutor niya. Mukhang nagkakasundo na kayong dalawa."
"O-opo, Lucas. Okay naman po si Liam... basta nakikinig," nauutal na sagot ni Thea, pilit na itinatago ang kaba.
Habang nakikipag-usap si Lucas kay Thea tungkol sa susunod na student organization meeting, hindi napansin ni Lucas na sa ilalim ng mesa, sadyang idinikit ni Liam ang kaniyang sapatos sa sapatos ni Thea, tila nang-aasar at gustong ipaalala na may "lihim" silang dalawa.
"Sige, mauna na ako. May meeting pa kami sa faculty," pamamaalam ni Lucas. "Tuloy niyo lang 'yan. Good job, you two."
Nang makalayo si Lucas, agad na bumalik si Liam sa kaniyang pwesto—ang braso ay muling nakaakbay sa sandalan ni Thea.
"Oh, nakita mo 'yun? Tuwang-tuwa si Kuya sa atin," bulong ni Liam sa tenga ni Thea. "Mukhang payag na siyang maging sister-in-law ka... kung magpapakabait ka sa akin."
"Liam! Mag-solve ka na nga lang!" gigil na sabi ni Thea, pero sa loob-loob niya, hindi na niya alam kung ang mabilis na t***k ng puso niya ay dahil pa rin ba sa paghanga kay Lucas, o dahil sa sobrang lapit ng "pasaway" na si Liam.
Matapos ang nakakapagod na klase, mabilis na iniligpit ni Thea ang kanyang mga gamit sa bag. Gusto na niyang makauwi para makapagpahinga, pero tila may ibang plano ang tadhana—o mas tamang sabihin, si Liam.
"May gagawin ka?" tanong ni Liam habang nakasandal sa kanto ng desk ni Thea, pinapanood ang bawat galaw nito.
"Wala, uuwi na ako. Na-stress ako sa’yo nang sobra ngayong araw, eh," diretsong wika ni Thea nang hindi tumitingin sa binata.
Pakiramdam niya ay naubos ang kanyang energy sa pagtuturo rito habang sinasabayan ang kaniyang mga hirit.
"Sige, ihahatid na kita pauwi," kaswal na sagot ni Liam. "Naka-motor ako, pero hihiramin ko muna 'yung kotse ni Kuya. Baka hindi ka sanay umangkas... saka wala rin akong dalang extra helmet."
Napatigil si Thea sa pagliligpit at tiningnan si Liam nang seryoso. "Ay, hindi na. Mag-Gra-Grab na lang ako," tanggi niya, pilit na umiiwas sa anumang sitwasyon na silang dalawa lang ang magkasama.
Ngunit hindi sumagot si Liam. Tinalikuran lang siya nito nang walang pasabi, na tila ba hindi narinig ang kaniyang pagtanggi.
Naiwang nakatulala si Thea sa kaniyang upuan, iniisip kung susundan ba niya ang binata o itutuloy ang pag-book ng sasakyan.
Hindi pa lumilipas ang ilang minuto, muling bumukas ang pinto ng silid. Naroon na si Liam, hinihingal nang bahagya habang mabilis na pinaikot-ikot sa kaniyang hintuturo ang susi ng kotse ni Lucas.
"Tara na... Teach," wika ni Liam na may kasamang mapanuksong ngisi.
"Teka, hiniram mo talaga kay Lucas?" gulat na tanong ni Thea.
"Sabi ko lang kailangan kitang ihatid nang safe dahil 'special project' ka ng organization," biro ni Liam habang inagaw ang bag ni Thea para siya na ang magdala.
"Huwag ka nang maraming reklamo. Libreng sakay na 'to sa kotse ng pangarap mo, pero ang driver... ang pangarap ng lahat."
Wala nang nagawa si Thea kundi sumunod. Habang naglalakad sila patungo sa parking lot, hindi niya mapigilang mapaisip.
Alam niyang kotse ito ni Lucas, pero bakit parang mas nararamdaman niya ang presensya ni Liam sa bawat hakbang nila?
Sa loob ng sasakyan, kakaibang katahimikan ang bumalot sa kanila. Hindi tulad ng dati na puro asaran, ngayon ay tila may gustong sabihin si Liam na hindi niya masimulan.
"Liam," tawag ni Thea habang nakatingin sa labas ng bintana. "Bakit mo 'to ginagawa? Pwede ka namang umuwi na lang."
Sandaling itinigil ni Liam ang pagmamaneho sa tapat ng isang pulang ilaw. Tiningnan niya si Thea—hindi bilang isang pasaway na estudyante, kundi bilang isang lalaking may gustong patunayan.
"Dahil baka masanay ka sa kape ng ibang lalaki kapag hinayaan kita," bulong ni Liam bago muling pinaandar ang sasakyan. "Saka... gusto ko lang siguraduhin na sa akin ka unang mai-stress at sa akin ka rin unang magiging komportable."
Napaiwas ng tingin si Thea, pilit na itinatago ang kaniyang pagngiti. Ang gabing ito ay nagsimula sa stress, pero tila magtatapos sa isang melodiya na hindi niya inaasahang magmumula kay Liam.
Aksara